2108824000

 

 

Η απόφαση 1/12 του Ειρηνοδικείου Φαρκαδόνας που δημοσιεύθηκε στο Πρώτο Θέμα της Κυριακής. Διάσωση κύριας κατοικίας με μηδενική καταβολή. Συνολικές οφειλές 367.893,24 ευρώ.

12. 07. 13

Η απόφαση 1/12 του Ειρηνοδικείου Φαρκαδόνας που δημοσιεύθηκε στο Πρώτο Θέμα της Κυριακής. Διάσωση κύριας κατοικίας με μηδενική καταβολή. Συνολικές οφειλές 367.893,24 ευρώ.

 

 

Η απόφαση 1/12 του Ειρηνοδικείου Φαρκαδόνας που δημοσιεύθηκε στο Πρώτο Θέμα της Κυριακής. Διάσωση κύριας κατοικίας με μηδενική καταβολή. Συνολικές οφειλές 367.893,24 ευρώ.


Ο αιτών είναι άνεργος και αναμένει, μετά το έμφραγμα μυοκαρδίου που υπέστη, να συνταξιοδοτηθεί από τον Ο.Γ.Α., το μηνιαίο δε εισόδημά του είναι μηδενικό, ενώ προτού ασθενήσει εργαζόταν ως αγρότης. Η αιτούσα είναι επίσης άνεργη και δεν λαμβάνει πλέον επίδομα του Ο.Α.Ε.Δ. Οφειλές τους συνολικά ανέρχονται στο ποσό των 367.893,24 ευρώ.

Περιουσία δε του πρώτου των αιτούντων αποτελούν: α) ένα ακίνητο, δηλαδή οικόπεδο εμβαδού 632,22 τ.μ. και η εντός αυτού οικία, εμβαδού 117,40 τ.μ., η οικία δε αυτή χρησιμεύει ως κύρια κατοικία αυτού, της β΄ αιτούσης και των δύο τέκνων τους. Η εμπορική αξία αυτής ανέρχεται, λαμβανομένων υπόψη των διδαγμάτων της κοινής πείρας, στο ποσό των 35.000 ευρώ, β) ένα ακίνητο, δηλαδή αγροτεμάχιο, έκτασης 10.4217 τ.μ., εμπορικής αξίας 11.000 ευρώ και γ) ένα αυτοκίνητο εμπορικής αξίας 1.000 ευρώ.
Περιουσία της δεύτερης των αιτούντων αποτελεί ένα αυτοκίνητο εμπορικής αξίας 1.500 ευρώ.
ευρώ. 

Το δικαστήριο έκρινε ότι «το μηδενικό εισόδημα των οφειλετών αιτούντων προς στιγμήν αποτελεί για αυτούς εμπόδιο ακόμη και στην επιβίωσή τους, πρέπει λοιπόν οι μηνιαίες καταβολές να ορισθούν, για καθέναν από τους αιτούντες, μηδενικές. Όμως ταυτοχρόνως πρέπει να ορισθεί νέα δικάσιμος, για να εξετασθεί η περίπτωση επαναπροσδιορισμού των μηνιαίων καταβολών, διότι μετά την πάροδο έτους από την έκδοση της παρούσης πρόκειται να επέλθει θετική μεταβολή της οικονομικής κατάστασης του πρώτου των αιτούντων, αφού αυτός αναμένει να συνταξιοδοτηθεί από τον Ο.Γ.Α., επίσης, τέτοια βελτίωση είναι πιθανή και για την δεύτερη των αιτούντων, η ηλικία της οποίας της επιτρέπει στο μέλλον να αποκτήσει και πάλι εργασία». 

Έτσι ορίζει νέα δικάσιμο κατ΄ άρθρο 8 παρ. 5 του ως άνω νόμου όπου ορίζεται ότι «σε περιπτώσεις που εξαιτίας εξαιρετικών περιστάσεων, όπως μακροχρόνια ανεργία χωρίς υπαιτιότητα του οφειλέτη, σοβαρά προβλήματα υγείας, ανεπαρκές εισόδημα για την κάλυψη στοιχειωδών βιοτικών αναγκών του οφειλέτη ή άλλων λόγων ίδιας τουλάχιστον βαρύτητας, προσδιορίζονται με την απόφαση μηνιαίες καταβολές μικρού ύψους ή και μηδενικές, το δικαστήριο μπορεί με την ίδια απόφαση να ορίσει, όχι νωρίτερα από πέντε μήνες, νέα δικάσιμο για επαναπροσδιορισμό των μηνιαίων καταβολών».

«Όσον αφορά στην κύρια κατοικία του πρώτου των αιτούντων, αυτή πρέπει να εξαιρεθεί, χωρίς να υποχρεωθεί αυτός να ικανοποιήσει τους πιστωτές με την καταβολή χρηματικού ποσού. Ειδικώς, τούτο επιβάλλεται στην συγκεκριμένη περίπτωση, λόγω της αποδεδειγμένης πραγματικής αδυναμίας των αιτούντων να επιβιώσουν με το μηδενικό εισόδημα τους. Άλλωστε, ο σκοπός που ο ν. 3869/2010 υπηρετεί είναι η επανένταξη του υπερχρεωμένου πολίτη στην οικονομική και κοινωνική ζωή, ο οποίος θα είναι αδύνατον να εκπληρωθεί, εάν αφαιρεθεί και άλλο ποσό από το, νυν μηδενικό, στο μέλλον δε δίχως βεβαιότητα επαρκές, εισόδημα των αιτούντων. Απόκειται δε στην ευχέρεια του δικαστηρίου να καθορίσει το ποσοστό επί της εμπορικής αξίας της κύριας κατοικίας του οφειλέτη, που θα πρέπει ο τελευταίος να πληρώσει ως αντίτιμο της διατήρησης της κατοικίας ντου. Η ευχέρεια αυτή μπορεί να φθάσει, μέχρι και την μηδενική καταβολή σε περίπτωση που είναι αδύνατη η όποια καταβολή χωρίς την υποβάθμιση του ανεκτού ορίου διαβιώσεως, όπως εν προκειμένω, των αιτούντων, αφού το άρθρο 9 του πιο πάνω νόμου ορίζει μόνον το ανώτατο όριο (…μέχρι συνολικό ποσό που ανέρχεται στο ογδόντα πέντε τοις εκατό…) του ποσοστού καταβολής, επιτρέποντας έτσι στο δικαστήριο να το εξειδικεύσει κατά περίπτωση, ενώ επιπλέον παρέχεται το νομοθετικό έρεισμα για τον ορισμό ακόμη και μηδενικής καταβολής. Δηλαδή: Ο νόμος αυτός στην μεν περίπτωση της παρ. 5 του άρθρου 8 του ν. 3869/2010 επιτρέπει ρητώς τις μηδενικές καταβολές, στην δε περίπτωση του άρθρου 9 δεν τις επιτρέπει αμέσως, αλλά εμμέσως, ορίζοντας μόνον το ανώτατο όριο του ποσοστού καταβολής. Αλλά το επιτρεπτό μηδενικής καταβολής και κατά την εφαρμογή του άρθρου 9 του πιο πάνω νόμου προκύπτει και από την ερμηνεία της διατάξεως αυτής κατά τις γενικές αρχές του δικαίου. Ειδικώς, η κατ΄ άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας να σέβεται και να προστατεύει την αξία του ανθρώπου, θέτει ως όριο της πολιτειακής πράξης, όπως είναι και η δικαστική απόφαση, την διατήρηση εκείνων των συνθηκών διαβιώσεως του πολίτη που θα του επιτρέπουν να ζει με αξιοπρέπεια, εάν λοιπόν το δικαστήριο στερήσει αυτήν τη δυνατότητα στους αιτούντες, προκρίνει έναντι της αξίας του ανθρώπου, την ικανοποίηση περιουσιακών δικαιωμάτων, σε αντίθεση με την πιο πάνω θεμελιώδη συνταγματική διάταξη που πρέπει να διαπνέει το δίκαιο και την ερμηνεία του».

Επιπλέον κρίνει πως η υπόλοιπη περιουσία της οικογένειας δηλαδή το αγροτεμάχιο και τα δυο αυτοκίνητα πρέπει να ρευστοποιηθούν όμως λόγω του ορισμού νέας δικασίμου η διαδικασία της ρευστοποίησης πρέπει να ξεκινήσει με την οριστική απόφαση του Δικαστηρίου.

Αυτό που πρέπει να τονισθεί είναι πως οι μηνιαίες καταβολές που θα επανεξεταστούν κατά τη νέα δικάσιμο αφορούν την υποχρέωση καταβολής μηνιαίων δόσεων για τέσσερα έτη κατ΄ άρθρο 8 παρ. 2. Επομένως, ακόμη και αν αυξηθεί το εισόδημα των αιτούντων αυτό που θα καταβάλλουν με τη νέα απόφαση θα είναι το ποσό που κατά τη κρίση του Δικαστηρίου είναι μέσα στις οικονομικές δυνατότητες της οικογένειας για διάρκεια όμως μόνο τεσσάρων ετών (48 μήνες) αφού το Δικαστήριο έχει ήδη απαλλάξει τους αιτούντες από την υποχρέωση καταβολής μηνιαίας δόσης για την διάσωση της κύριας κατοικίας τους.